چکیده بسته بندی مرحله‌ای ضروری برای حفظ خصوصیات ارگانولپتیک، تغذیه‌ای و بهداشتی موادغذایی از زمان تولید تا مصرف است. تجمع انواع مواد سنتزی غیرقابل تجزیه به خصوص انواع مختلف مواد بسته بندی در طبیعت سبب شده که در سال های اخیر استفاده از پلیمرهای زیست تخریب پذیر به شدت مورد توجه قرارگیرد. در این پژوهش، پس از بررسی خصوصیات فیلم‌های پوششی بر پایه پلی وینیل الکل و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز؛ امکان تهیه فیلم کامپوزیت زیست تخریب پذیر از ترکیب پلی وینیل الکل و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز و خصوصیات آنها مورد مطالعه قرار گرفت. درنهایت فیلم نانو کامپوزیتی بر پایه 80 درصد پلی وینیل الکل و 20 درصد هیدروکسی پروپیل متیل سلولز با محتوای 1000، 2000 و 4000 ppm نانونقره تولید شد و خواص آن‌ها از جمله خصوصیات مکانیکی، نفوذپذیری به رطوبت، جذب آب و همچنین خصوصیات ضد باکتریایی نانونقره بررسی شد. حضور هیدروکسی پروپیل متیل سلولز سبب بهبود خصوصیات فیلم‌ها مانند کاهش جذب آب، نفوذپذیری به بخارآب و افزایش مقاومت کششی و استحکام آنها شد. با افزودن نانونقره تا ppm 2000 تفاوت معنی‌داری بین فیلم‌های با نانونقره و بدون نانونقره از نظر نفوذپذیری به رطوبت، مقاومت کششی و مدول یانگ وجود نداشت. اما افزودن نانونقره در غلظت‌های بالا (ppm4000) باعث کاهش در مقاومت کششی و مدول یانگ نانوکامپوزیت‌ها گردید و به عبارتی باعث تضعیف فیلم‌های تولیدی شد. همچنین غلظت بالای نانونقره نفوذپذیری را افزایش داد. خصوصیات ضدباکتریایی فیلم‌های تولیدی نیز با اندازه گیر ی قطر ناحیه روشن در آزمون نفوذ دیسک بررسی شد. در این آزمون از 3 نوع باکتری، شامل دو باکتری گرم مثبت باسیلوس سرئوس و استافیلوکوکوس اورئوس و یک باکتری گرم منفی اشرشیاکلی استفاده شد.