دوره 16، شماره 86 - ( 1398 )                   جلد 16 شماره 86 صفحات 133-147 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

FAGHIH NASIRI M, Omidbaigi R, Fakhr Tabatabaie S M, Arzani K, Zare R. Comparison of the effect of physical and chemical treatments on decay control, qualitative characteristics and some flavonoids of Thomson-navel orange fruits in cold storage. FSCT. 2019; 16 (86) :133-147
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-7-19357-fa.html
فقیه نصیری مازیار، امیدبیگی رضا، فخر طباطبایی سیدمحمد، ارزانی کاظم، زارع رسول. مقایسه تاثیر تیمارهای فیزیکی و شیمیایی بر کنترل پوسیدگی، خواص کیفی و برخی فلاونوئیدهای میوه پرتقال تامسون ناول در انبار سرد. علوم و صنایع غذایی ایران. 1398; 16 (86) :133-147

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-7-19357-fa.html


1- مربی، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه گرمسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رامسر، ایران ، mznasiri@gmail.com
2- استاد، گروه علوم باغبانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- استاد، گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4- استاد، مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
چکیده:   (105 مشاهده)
پوسیدگی ناشی از کپک های سبز و آبی یکی از دلایل اصلی فساد پرتقال تامسون می‌باشد و می‌تواند تبدیل به یک عامل محدود کننده در انبارمانی میوه‌ها گردد.هدف این مطالعه بررسی تاثیر تیمارهای واکس، آب گرم، کلرید کلسیم و تیمار قارچ‌کش تجاری تکتو‏60 بر پوسیدگی، از طریق القای بیوسنتز ترکیبات فلاونوئیدی و در‏نتیجه حفظ کیفیت پس‏از برداشت میوه ‏های پرتقال تامسون ‏ناول (سالم، زخم شده و آلوده شده با قارچ پنی‏سیلیوم) بود. میوه ‏ها به مدت سه ماه در انبار سرد با دمای 5 تا 7 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی حدود 75 تا 90 درصد نگه‏داری شد. کاهش وزن در میوه‌های واکس‏ خورده کمتر از سایر تیمارها بود. میوه‏های زخم‏شده و آلوده‏سازی شده شانس زیادی برای بقا نداشتند، تنها تیمارهای تکتو‏60 و آب‏گرم توانستند پوسیدگی میوه‏های زخم و آلوده را به‏طور معنی‌داری کاهش دهند. در مقابل هیچ‌یک از تیمارها در‏کنترل پوسیدگی میوه‏ های بدون‏ زخم اختلاف نداشتند. میزان فنل‏ کل پوست و گوشت میوه در دوره انبارداری کاهش یافت. مقدار هسپریدین پوست نیز در تیمار واکس بریتکس 1050 میکرو‏گرم بر گرم عصاره بود. بیشترین مقدار اسکوپارون پوست و گوشت میوه به‏ترتیب در تیمار آب‏ داغ (9/100 میکروگرم بر گرم عصاره) و تیمار کلسیم‏+‏زخم (71/64 میکروگرم بر گرم عصاره) بود. کاربرد تیمارهای تکتو 60 و آب گرم می تواند پوسیدگی میوه‏های زخم و آلوده را کاهش دهد. تیمارها در کنترل پوسیدگی میوه‏های بدون زخم تفاوتی نداشتند که این موضوع اهمیت جلوگیری از آسیب مکانیکی به میوه در مرحله قبل از برداشت و زمان جابجایی را نشان می‏دهد.
متن کامل [PDF 698 kb]   (40 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۷/۲/۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول