دوره 8، شماره 29 - ( 1390 )                   جلد 8 شماره 29 صفحات 45-37 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (3888 مشاهده)
  چکیده نگهدارنده های شیمیایی معمولاً جهت کاهش یا حذف میکروارگانیسم های بیماری زا یا عامل فساد در مواد غذایی به کار می روند، استفاده بیش از حد آنها منجر به ایجاد باقی مانده های سمی و تاثیرات مضر در مصرف کنندگان می شود. بنابراین تحقیقات بسیاری جهت جایگزینی نگهدارنده های شیمیایی با انواع طبیعی آنها  ، بخصوص اسانس های گیاهی در حال انجام است. در این مطالعه لگاریتم درصد احتمال رشد ویبریو پاراهمولیتیکوسATCC 43996  در محیط آبگوشت قلب و مغز متاثر از غلظت های مختلف اسانس آویشن شیرازی (صفر،0025/0، 005/0، 015/0، 03/0 و 045/0درصد)  در طی 43 روز نگهداری در دمای 35 درجه سانتیگراد مورد مطالعه قرار گرفت. لگاریتم درصد احتمال رشد ویبریوپاراهمولیتیکوس بطور بسیار معنی داری ( 001/0< p ) تحت تاثیر غلظت های مختلف اسانس آویشن شیرازی قرار گرفت. بطوریکه در غلظت های  %03/0  و % 045/0 اسانس مذکور در هیچ یک از لوله ها رشدی مشاهده نشد و حداکثر لگاریتم درصد احتمال رشد برای آنها 241/4- بدست آمد. همچنین حداکثر لگاریتم درصد احتمال رشد در غلظت %015/0 در روز 15 و برابر با 761/1 بدست آمد درحالیکه در مورد غلظت های 005/0 ، 0025/0 و 0 اسانس آویشن شیرازی  برابر با 902/3 به ترتیب در روزهای 19، 4 و صفر  بدست آمد. بر اساس نتایج فوق لگاریتم درصد احتمال رشد با افزایش غلظت اسانس آویشن شیرازی کاهش یافت.
متن کامل [PDF 243 kb]   (3941 دریافت)    

دریافت: 1391/4/10 | پذیرش: 1390/4/10 | انتشار: 1391/4/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.