دوره 13، شماره 53 - ( 1395 )                   جلد 13 شماره 53 صفحات 32-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Reza i Tabar S, Esmaili Sari A, Bahrami Far N. Investigation of mercury concentration in soil and most cultured rice of Mazandaran province and most consumed imported rice and assess potential health risk. FSCT. 2015; 13 (53) :25-32
URL: http://fsct.modares.ac.ir/article-7-1142-fa.html
رضایی تبار سهیلا، اسماعیلی ساری عباس، بهرامی فر نادر. بررسی غلظت جیوه درخاک و برنج‌های پرکشت استان مازندران و برنج ‌های پر مصرف وارداتی (هندی) و ارزیابی احتمال خطر. مجله علوم و صنایع غذایی ایران. 1395; 13 (53) :32-25

URL: http://fsct.modares.ac.ir/article-7-1142-fa.html


1- دانشجوی مقطع دکتری رشته محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور مازندران
2- استاد گروه محیط‌زیست، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور ، مازندران
3- استادیار گروه محیط‌زیست، دانشگاه تربیت مدرّس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور ، مازندران
چکیده:   (5662 مشاهده)
چکیده تحقیق حاضر در راستای سنجش میزان جیوه (Hg) در برنج­های وارداتی و داخلی، مقایسه آن­ها با یکدیگر و ارزیابی احتمال خطر صورت گرفته است. همچنین همبستگی غلظت جیوه در نمونه­های خاک (مربوط به برنج­های ایرانی) و برنج، و تأثیر تیمار پختن و شستن بر غلظت جیوه در برنج بررسی شده است. نمونه­های خاک و برنج­های پر کشت داخلی در آبان ماه سال 1388 از استان مازندران جمع آوری گردیدند. برنج­های وارداتی پر مصرف هندی طبق روش­کار اداره استاندارد هرمزگان، از لنج­ها نمونه­برداری شدند. جهت تعیین میزان جیوه در نمونه­ها از دستگاه Mercury analyzer مدل Leco AMA 254 استفاده گردید. نتایج نشان داد که میانگین غلظت جیوه در برنج­های ایرانی (µg g-1 d.w 003/0 ± 044/0) به طور معنی­داری  بیش از برنج­های وارداتی (µg g-1 d.w 001/0 ± 039/0) می­باشد (05/0 P <). به منظور ارزیابی احتمال خطر، میزان EDI این عنصر در منطقه مورد مطالعه، با حد قابل تحمل (TDI) تعیین شده توسط FAO/WHO  مقایسه شد که مشخص گردید آلودگی نمونه­های برنج به جیوه پایین­تر از حد مجاز جهانی است و ارتباط معنی­داری بین غلظت جیوه در خاک و برنج (ایرانی) وجود ندارد (079/0= r و 567/0= p). همچنین مشخص شد که تیمار پختن و شستن، اثر معنی­داری بر غلظت جیوه در برنج ندارد (05/0 > p). در نهایت، ارتباط مواد آلی، بافت و pH خاک با غلظت جیوه در خاک و برنج بررسی و مشخص گردید که در هیچ یک از موارد ارتباط معنی­داری وجود ندارد.
متن کامل [PDF 174 kb]   (2752 دریافت)    

دریافت: 1394/3/12 | پذیرش: 1394/8/12 | انتشار: 1395/4/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.